Doğa Turları

Güzel bir uykudan sonra sabah 08.00 gibi uyanıyoruz. Yolumuz pek uzun olmadığından bir miktar rahat hareket ediyoruz. Kahvaltımızı yaparak 09.00 gibi yola çıkıyoruz. 10 dk yürüdükten sonra karşımızda olabildiğince geniş bir düzlük manzarası çıkıyor.  Yol muhtemelen bizi buraya indirecek. Yol bizi sol taraftan götürüyor, düzlüğün ters istikametine ama sonradan bir U dönüşü ile tekrar düzlük istikametine doğru yürüyoruz. Hafif bir rampayı çıkarken solumuzda tarihi bir sarnıç beliriyor. Rampa bittikten sonra düzlük başlıyor. İşaretler ve babalar sayesinde düzlükte rota konusunda hiç sıkıntı çekmiyoruz.  Koyun sürüsünün güvenliğini sağlayan kangalın iki oyuncu yavrusuyla geçirilen keyifli dakikalardan sonra yolumuza devam ederek saat 11.00 gibi o güzelim Kaş ve Meis manzarasına sahip tepeye varıyoruz. Tartışmasız turun en güzel manzarası… Manzarada bolca fotoğraf çektikten sonra, soldaki patikadan Kaş’a doğru inmeye başlıyoruz. Yaklaşık bir saatlik sorunsuz bir inişten...

Sabah 10.00 gibi uyanıyoruz Sarıbelen’de ama o kafayla gece çadıra nasıl geldik, yattık, uyuduk hiçbirimiz hatırlamıyoruz. Tahmin edileceği üzere kafamız davul gibi ve üzerimizden dozer geçmiş gibi hissediyoruz kendimizi. Dünden aldığımız malzemelerle, sucuk eşliğinde kahvaltımızı yapıp toparlanıyoruz.  Arkamızda hiç unutulmayacak anlar ve güzel insanlar bırakarak 11.30 gibi geç bir saatte ayrılıyoruz Sarıbelen’den. Normalde rota, köy merkezine doğru giden yoldan sağa, ağaçların arasına giren bir patika yoldan devam ediyor ama biz bir miktar tembellik ederek kaldığımız çeşmenin karşısındaki köy yolundan 1,2 km giderek bağlanıyoruz. Rotaya girmeden sağ tarafımızda Moonstone House adında bir pansiyon da görüyoruz. Sonrasında yavaş yavaş yükselmeye başlıyoruz. Sağ tarafımızda beliren muazzam Akdeniz manzarası keyfimizi yerine getiriyor. Yol çok ama çok güzel, Kaş-Kalkan tarafındaki adacıklar, karayolu neredeyse ayaklarımızın altında kalıyor. Bu arada düzlüklere doğr...

Saat 08.00 gibi kalkıyoruz, daha doğrusu ben kalkıyorum. Arda bir saat öncesinden uyanmış ve fotoğraf çekmeye başlamış bile! Bugünkü hedefimiz Sarıbelen köyü. Bezirgan üzerinden akşama doğru Sarıbelen’e ulaşıp orada konaklamak istiyoruz. Dün aldığımız malzemelerle kahvaltımız yaparak, yol için gereken yollukları da hazırlayarak 09.30 gibi yola koyuluyoruz. Bugünün esas sürprizini ise nam-ı diğer “ateşlerin efendisi” Bora yapıyor. Ayrı şehirlerde birbirimizden habersiz Likya planları yapmışız meğer. O da Kaş’tan gelip bizi katılacak ve bundan böyle beraber yürüyeceğiz. Yola çıkmamızla tırmanmaya başlamamız bir oluyor. Dün yaptığımız hesaplara göre neredeyse 500m tırmanacağız. Patika döne döne bizi yükseklere doğru çıkarıyorsa da tırmandıkça manzara güzelleşiyor. Tırmanış ve sıcak var ama yolun esas zorluğu zemindeki taş ve kaya parçalarında üzerinde yürümek. Molalarla birlikte geçen bir buçuk saatten sonra bir miktar düzlük ve bitki örtüsü ile beraber yeşillik başlıyor....

Gecikmeli olarak, 08.00 gibi Fethiye otogarına varıyoruz. Otogardan su ikmali yaparak yarım saat sonra kalkacak olan ve bizi Patara yol ayımında indirecek olan Antalya otobüsüne biniyoruz. Yaklaşık 45 dakikalık tıkış pıkış bir yolculuktan sonra Fethiye-Kaş yolundaki Patara yol ayrımında iniyoruz. 2 sene önceki bisiklet turundan hatırladığım kadarıyla, Patara’nın yerleşim birimi olan Gelemiş beldesine 7-8 km yakın bir mesafe var. Biz antik şehir/yerleşim birimi ayrımı yapmadan, yöre halkının kullandığı gibi, Patara olarak diyeceğiz buralara bundan sonra. Rota üzerinde olmadığından, zaman kaybetmemek ve de bu mesafeyi pek yürümek istemediğimizden, yerel dolmuşlara binmek istiyoruz. Fakat yol ayrımında bulunan marketin dediğine göre, turizm mevsimi henüz tam açılmadığından çok ama çok seyrek geçiyormuş dolmuşlar. Biz de dolmuşu beklemeden Patara’ya doğru yürümeye başlıyoruz. Patara’ta yaklaşık 2 km kalmasına rağmen gelen bir dolmuşa atıveriyoruz kendimizi. Patara’da kahvaltı ve malzeme t...

Büyük Görünüm için Slaytı tıklayabilirsiniz.. Eski insanların kullandıkları göç yolu olduğundan mı, rotasında onlarca antik şehir bulundurduğundan mı, yoksa dünyanın en uzun işaretli yürüyüş rotasının hemen yanı başımızda olmasından mı bilinmez, ama emin olduğum bir şey vardı ki: Likya Yolu çok uzun süreden beni kendine doğru çağırıyordu. Bu çağrıyı daha fazla ertelemeden bu yılki planlarıma 3-4 günlük bir yürüyüşü alarak yol arkadaşım Arda ile yürüyüş yapacağımız rota ve malzemeler üzerinde çalışmalar yaptık. Dileyenler malzeme listemize şuradan ulaşabilir.  Biz (Ovacık-Patara arasını sonbahara erteleyerek) Patara-Kaş arasını yürümeye karar verdik. Rotamız: Patara-Delikkemer-Akbel-Bezirgan-Sarıbelen-Gökçeören-Çukurbağ-Kaş. Son gün bir miktar rota değişikliği yapsak da (ki buna önümüzdeki satırlarda değineceğim) ana güzergahımız bu şekildeydi. Yolculuk notlarımıza başlamadan önce bir kaç hatırlatma yapmakta fayda var. Havanın bu yörede yazları çok sıcak olmasından dolay...